Op 1 december 1999 werd ik geboren. Ik stikte bij mijn geboorte waardoor ik cerebrale parese opliep. Artsen voorspelde dat ik nooit zou leren lopen, niet zelfstandig zou kunnen denken en waarschijnlijk de rest van mijn leven verzorgd moest worden en in een rolstoel zou zitten. Dit is niet helemaal uitgekomen, lees meer.

Sport

Op mijn 4^e heb ik onverwachts leren lopen, op mijn 7^e leerde ik voetballen. Ik heb van mijn 7^e tot mijn 16^e (g-)voetbal gespeeld, tot mijn 12^e g-voetbal en toen 4 jaar regulier voetbal. Op mijn 16^e ontdekte ik in rolstoelhockey een nieuwe sport. Ook het voetbal kon ik niet los laten dus werd ik op mijn 17^e vlagger bij een damesteam. Op mijn 18^e wilde ik scheidsrechter of trainer worden. Echter volgens de club waar ik toen zat was dit beide onmogelijk. Ik kreeg, na lang door zeuren een kans om te fluiten bij de e’tjes op een half veld, maar volgens de scheidsrechtercoördinator zou ik nooit op een heel veld kunnen fluiten en hij gaf liever de voorkeur aan ‘scheidsrechters met meer potentie’, dus mijn wens om scheidsrechter te worden strandde. En ook dacht de club dat trainer worden met mijn (gehandicapte) stem geen optie was.  Aan het eind van de zomer van 2020 zag ik een oproep op facebook ‘scheidsrechter gezocht voor meiden onder 17’. Ik mocht niks van mijn club en scheidsrechter worden was een droom van mij, dus zou ik het doen? ik stuurde een berichtje en loog dat ik een zeer ervaren scheidsrechter was (anders kreeg ik nooit ergens de kans). Ik mocht de wedstrijd fluiten, dat ging goed. Ik stuurde een mailtje  naar de club om me aan te melden als scheidsrechter, ik werd niet uitgenodigd want fluiten met mijn handicapt dat kon niet. Ik loop met één been naar binnen toe. Na ook hier lang aandringen werd ik uitgenodigd voor een gesprek, nou oke meisjes onder 13 kun je misschien dus ga het maar proberen met een begeleider.

Maar ook werd ik bij een andere club aangemeld zodat ik daar ook kan fluiten voor als de club geen wedstrijd voor mij heeft. Na 2 maal de meisjes te hebben gefloten trok ik opnieuw de stoute schoenen aan; beide clubs hadden geen wedstrijd en dus  benaderde ik een voor mij onbekende club of ik daar de jongens onder 15 mocht fluiten, ik gebruikte de zelfde leugen als eerst; ervaren scheidsrechter. Ik mocht komen fluiten, alleen de trainer van de uitploeg was tegen en dus kwam er toch een andere scheidsrechter terwijl ik al op het veld stond. ‘Nee’, zei ik, ‘daar ga ik niet mee akkoord. Ik fluit!’. Na een gesprek met desbetreffende trainer hadden we afgesproken dat ik zou fluiten en de andere scheidsrechter zou invallen als het niet goed ging. Na de wedstrijd vroeg ik aan de desbetreffende trainer wat hij van mij vond. Hij zei;’ik heb spijt. Je floot fantastisch!’. Omdat ik bij de club waar ik me had aangemeld niet elke week zou kunnen fluiten, ging ik het combineren met fluiten bij een andere club. De eerste wedstrijd die ik daar floot was een onderlinge wedstrijd omdat vanwege corona geen 2 clubs tegen elkaar mochten spelen. De scheidsrechters coördinator ging kijken en feedback geven. Hij was erg positief, tuurlijk waren er verbeterpunten maar over het algemeen was het volgens hem erg goed. in 2021 behaalde ik mijn verenigingsscheidsrechterdiploma (met een 9). Als scheidsrechter klom ik vrij rap op van meiden onder 13 naar 1^e klasse jongens onder 17. Bij de voetbalclub VDZ was ik ondertussen bezig om g-voetbal te introduceren op de club. Met succes. In november 2022 begon het g-team met welgeteld 2 spelers. Nu, januari 2024, hebben we 10 spelers en trainen we elke vrijdagavond. Eind 2022 werd ik genomineerd voor de verkiezing ‘scheidsrechter van het jaar’, niet gewonnen maar ach wel genomineerd. In januari 2023 volgde een nieuw hoogtepunt als scheidsrechter; ik floot een wedstrijd tussen 2 vrouwenteams. De één uitkomend in de landelijke eerste klasse voor vrouwen de andere in de landelijke hoofdklasse. Na de wedstrijd kreeg ik complimenten van beide trainers. In Februari 2024 stopte ik als verenigingsschjeidsrechter en besloot ik voor de knvb te gaan fluiten. 

School

Op mijn 4^e begon ik met school, op speciaal onderwijs.. Op mijn 17^e behaalde ik mijn diploma VMBO-basis diploma op het speciaal onderwijs. Ik ging naar mbo 2. Op mijn 19^e haalde ik mijn mbo niveau 2 diploma. Ik wist dat er veel meer inzat en wilde kosten wat het kost niveau 3 overslaan. Media, dat lijkt mij wel wat, en omdat het alleen op mbo 4 werd aangeboden kon ik niveau 3 overslaan. Maar helaas; de afdelingsleider dacht niet dat ik met mijn beperking met een camera (voor foto’s en video’s) overweg kon en dus werd ik afgewezen. Na aandringen mocht ik toch op gesprek komen. ‘we willen niet dat je teleurgesteld word, maar zullen je een kans geven’, waren haar worden nadat ik haar lang en met veel moeite had duidelijk gemaakt dat ik een kans verdiende. In 2022 behaalde ik vervolgens mij mbo 4 diploma. Ik vond media leuk, maar wou doorstuderen en gelet op de baankansen en omdat ik graag mensen wilde helpen (met een beperking) nadat ik al zo vaak onderschat was. koos ik toch voor social work aan de HAN in Nijmegen. Van mbo 2 naar hbo dus. Lekker puh voor iedereen die mij altijd onderschatte!. Na mijn eerste jaar social work mocht ik mijn propedeuse in ontvangst nemen omdat ik al mijn studiepunten in het eerste had behaald. Nu zit ik in de 2^e en sinds dit voetbalseizoen ben ik ook jeugdtrainer van een onder 13 team. Sinds 2022 doe ik ook animatiewerk voor Bio Vakantieoord. ‘Ook daar hoop ik mensen te inspireren’. Via mijn studie wil ik later mensen met een beperking gaan helpen en ook zou ik ogen willen open in de samenleving; vandaar dat ik deze stap hebt ondernomen. Ook heb ik voor de toekomst politieke ambities

Rijbewijs

In 2017 wou ik mijn rijbewijs halen. Omdat ik toen net een beroerte had gehad en flauw was gevallen mocht ik 2 jaar geen auto rijden. Toen ik net begonnen met rijlessen kwam corona en kwam het stil te liggen. Als je een beperking hebt moet je na 10 lessen een rijtest doen waarbij het CBR kijkt of jij überhaupt mag auto rijden. Je hebt daarvoor 2 kansen. Doordat ik gespannen was en zo mijn spasme nog erger was haalde ik het 2 keer niet, maar door de twijfel bij de meneer van het CBR kreeg ik nog een derde kans en die greep ik aan. Theorie examen had ik 3 pogingen voor nodig, om uiteindelijk mij rijexamen in 2 keer te halen; ' Ik was elke te nerveus waardoor ik meer spasme kreeg en het elke keer misging in de auto. Tussen mijn 2 examens had ik maar 3 lessen gehad en ik was er eigenlijk van overtuigd dat dat te weinig was om het toen te halen. Ik denk dat door die overtuiging mijn spanning minder werd en het jujst daardoor gehaald hebt.'

Bio vakantieoord

Sinds 2022 doe ik animatiewerk bij Bio vakantieoord. Dit is een speciaal vakantiepark voor gezinnen met een geestelijk- of meervoudig beperkt kind.

'Ik doe het op de eerste plaats omdat ik het leuk vind, maar daarnaast vind ik het ook belangrijk dat er mensen met een beperking werken en hoop ik de vakantiegasten ook te inspireren en te laten zien dat je ook animatiewerk kan doen met een beperking.'

Nu loop ik met één been naar binnen gedraaid (maar kan rennen).